आजचा सुविचार

खोटे बोलणे ही भित्रेपणाची निश्चित खूण आहे.

आजची बोधकथा

एका जंगलात एके दिवशी एक पारधी शिकारीसाठी आला. त्याला पाहून जंगलातील प्राणी घाबरून सैरावैरा पळू लागले. एका सिंहाने ते पाहिले,तो पळणाऱ्या प्राण्यांना म्हणाला, "अरे माझ्यासारखा शक्तिमान प्राणी तुमचा राजा असताना तुम्हाला घाबरण्याचे काहीच कारण नाही."सिंह असे बोलतो न बोलतो तोच सूं सूं करत एक बाण आला व सिंहाच्या पंजात घुसला. सिंह तसाच विव्हळला. तीन
पायावर पळत सुटला, एका कोल्ह्याने पाहिले व म्हणाला, "वनराज आताच तर आपण शौर्याच्या,शक्तीच्या गप्पा मारत होता, मग आता

का घाबरून पळता आहात.' यावर सिंह कोल्ह्याला म्हणाला, अरे बाबा, मी शक्तीने सर्व प्राण्यांत श्रेष्ठ असलो तरी माणूस हा प्राणी बुध्दीने सामर्थ्यशाली आहे त्याची बरोबरी करणारा दुसरा प्राणी नाही.'

तात्पर्य :

बुध्दीच्या सामर्थ्यापुढे शारीरिक सामर्थ्य कमी पडते.

TODAYS THOUGHT

Imagination is the ruler of our dreams.

TODAYS MORAL STORY

THE WOLF IN SHEEP’S CLOTHING

   

   

One day a wolf found a sheepskin. He covered himself with

the sheepskin and got into a flock of sheep grazing in a field. He thought, “The shepherd will shut the sheep in the pen after sunset. At night I will run away with a fat sheep and eat it. All went well till the shepherd shut the sheep in the pen and left. The wolf waited patiently for the night to advance and grow

darker. But then an unexpected thing happened. One of the servants of the shepherd entered the pen. His master had sent him to bring a fat sheep for supper. As luck would have it, the servant picked up the wolf dressed in the sheepskin. That night the shepherd and his guests had the wolf for supper.

MORAL

An evil design has an evil end.

आजचा सुविचार

दु:खामुळे मन हळवे होते.

आजची बोधकथा

एकदा एक राजा जंगला मध्ये शिकारीला गेला. तेथे तो खूप दमला, त्याला पिण्यास पाणी हवे होते. तो शोधत शोधत एका झोपडीपाशी गेला. तेथे त्या राजाला तेथील माणसाने विचारपूस केली, खायला दिले व पिण्यास पाणी दिले. त्याच्या ह्या आदरातिथ्याने राजा भारावून गेला व

त्याने त्या माणसाला खुश होवून त्या जंगलाचा एक विशिष्ट परिसर भेट देवून टाकला. पण ज्याला हे भेट मिळाले त्याला त्या गोष्टीची जाणीव नव्हती किंबहुना तो मूर्ख होता असेच म्हणा की कारण ते जंगल चंदनाचे होते. ह्या माणसाला ते जंगल भेट मिळाल्यावर त्याने तेथील एक एक झाड तोडावयास सुरुवात केली व त्याचा कोळसा बनवून विकण्याचा उद्योग सुरु केला. त्यातून त्याला त्याच्या उदरनिर्वाह पुरते धन मिळू लागले. असे करत करत त्याला भेट मिळालेल्या भागातील २-3 झाडे शिल्लक राहिली. काही काळाने पावसाळा सुरु झाला. पावसाच्या मुळे त्याला झाडे तोडली तरी त्याचा कोळसा बनविता येईना, मग त्याने तशीच लाकडे घेवून बाजाराचे ठिकाण गाठले, तेथे येणाऱ्या हुशार व्यापा-यांनी त्याच्याकडील चंदनाची लाकडे ओळखली व त्याला धन दिले. त्या मूर्ख माणसाला हेच कळेना कि मी ह्याच लाकडाचा कोळसा विकत होतो मला कमी पैसे मिळत होते पण आता मी लाकडे आणली तर इतके का पैसे मिळत आहेत. त्याने

त्याचे कारण विचारले त्या वेळेला व्यापा-यांनी त्याला सांगितले '' अरे वेड्या ! चंदन आणि त्याचा कोळसा ह्यात काही तरी फरक आहे कि नाही. तुला जर हे कळत असते तर तू आता आम्हालाही विकत घेतले असते इतका श्रीमंत झाला असता. '' शेवटी त्या मूर्ख माणसाला चंदनाचे जंगले भेट मिळूनही त्याचा लाभ घेता आला नाही.

तात्पर्य :

मिळालेल्या संधीचा ज्याला फायदा करून घेता येतो तोच शहाणा ठरतो.

TODAYS THOUGHT

The Greatest Friend Of Truth is Time.

TODAYS MORAL STORY

THE BOY WHO CRIED 'WOLF'

   

       Once there was a shepherd boy who had to look after a flock of sheep.One day,he felt bored and decided to play a trick on the villagers.He shouted,“Help! Wolf! Wolf!” The villagers heard his cries and rushed out of the village to help the shepherd boy.When they reached him,they asked,

“Where is the wolf?” The shepherd boy laughed loudly, “Ha, Ha, Ha! I fooled all of you.I was only playing a trick on you.”

     A few days later, the shepherd boy played this trick again.Again he cried, “Help! Help! Wolf! Wolf!” Again, the villagers rushed up the hill to help him and again they found that boy had tricked them. They were very angry with him for being so naughty. 
     Then, some time later, a wolf went into the field. The wolf attacked one sheep, and then another and another. The shepherd boy ran towards the village shouting, “Help! Help! Wolf! Help! Somebody!” The villagers heard his cries but they laughed because they thought it was another trick. The boy ran to the nearest villager and said, “A wolf is attacking the sheep. I lied before, but this time it is true!” Finally, the villagers went to look. It was true. They could see the wolf running away and many dead sheep lying on the grass.

MORAL

We may not believe someone who often tells lies, even when he tells the truth.

भारताचा राष्ट्रध्वज

भारतीय राष्ट्रध्वज २२ जुलै १९४७ रोजी, भारत देशाला स्वातंत्र्य मिळण्याच्या २४ दिवस आधी, अंगिकारला गेला. भारतीय राष्ट्रध्वजात गडद भगवा, पांढरा व हिरवा ह्या तीन रंगांचे आडवे पट्टे आहेत ज्यामुळे त्याला पुष्कळदा तिरंगा असेही संबोधले जाते. मछलीपट्टणम जवळ जन्मलेल्या पिंगली वेंकय्या ह्यांनी तिरंग्याची रचना केली आहे.

भारतीय राष्ट्रध्वजाच्या लांबी व उंचीचे प्रमाण ३:२ असे आहे, तसेच राष्ट्रध्वज खादीच्या अथवा रेशमाच्या कापडाचाच बनवला जावा असा सरकारी नियम आहे.

रचना

पिंगली वेंकय्या ह्यांनी रचलेल्या भारतीय राष्ट्रध्वजात गडद भगवा, पांढरा व हिरवा हे तीन रंग आहेत. पांढऱ्या रंगाच्या पट्ट्याच्या मधोमध निळ्या रंगाचे अशोक चक्र आहे.

रंग	भावना
गडद भगवा	त्याग
पांढरा	शांती
हिरवा	समृद्धी
निळा	चोविस तास

भारताचा राष्ट्रीय ध्वजात चार रंगाचा वापर केला गेला आहे. केशरी,पांढरा,हिरवा,आणि निळा.(खरे पाहता आपला राष्ट्रीय राष्ट्रीय ध्वज, रंगाचाच विचार केला तर तिरंगा नसून चौरंगा आहे).
२२ जुलै १९४७ रोजी घटना समितीच्या बैठकीत 'तिरंगी ध्वज' भारताचा अधिकृत राष्ट्रीजय ध्वज म्हणून स्वीकृत करण्या त आला.
त्या संबंधीचा ठराव पंडित जवाहरलाल नेहरू यांनी मांडला. एकाला एक लागून असलेल्या आडव्या समान प्रमाणाच्या तीन पट्ट्यांचा तो आहे. वरती गर्द केशरी, मध्यभागी पांढरा आणि खालच्या बाजूला गर्द हिरवा, अशा क्रमाने हे तीन रंग आहेत. मधल्या पांढऱ्या पट्ट्यावर निळ्या रंगाचे धम्मचक्र असून ते सारनाथ येथे आढळलेल्या सिंहमुद्रेवर असलेल्या अशोकचक्रासारखे हे. चक्राला २४ आरे आहेत. डॉ. एस्. राधाकृष्णन्यांनी भारतीय राष्ट्रध्वजाच्या एकूण रचनेचे महत्त्व चांगल्या प्रकारे विशद केले आहे
ध्वजात तीन समान आडव्या पट्ट्यांची रचना करण्याकत आली आहे.
- वरच्या भागात गडद केशरी रंग आहे.या रंगातून त्याग, धैर्य याचा बोध होतो.
- मधल्या भागात पांढरा रंग आहे.या रंगातून प्रकाशाचा आणि सत्यमार्गाचा शांती, सत्य, व पावित्र्याचा बोध होतो.

- खालील भागात गडद हिरवा रंग आहे. हा रंगातून निसर्गाशी वा भूमीशी असलेले नाते दर्शवितो, निष्ठा व समृध्दीचा बोध होतो.

- निळ्या रंगाचे अशोक चक्र हे सागराप्रमाणे अथांगता व कालचक्राच व त्यासोबत बदलत जाणा-या जगाचं सूचन करतो.जीवन गतिमान असावे व भारतीयांनी शांततापूर्णतेने आगेकूच करावी असे धम्मचक्र दर्शविते. मूलतः हे चक्र विश्वशांतीचा संदेश देणाऱ्या बौद्ध धर्माचे धम्मचक्र आहे. त्याला‘अशोकचक्र' या नावाने ओळखले जाते.त्यात भारतीय कला, तत्त्वज्ञान, इतिहास व संस्कृती यांचा सुरेख संगम झालेला दिसतो. ‘धम्मचक्र प्रवर्तनाय' हे घोषवाक्य भारतीय संसदसभापतीच्या स्थानाच्या शिरोभागी लिहिलेले आहे

राष्ट्रध्वज फडकवण्याची नियमावली

देशाच्या अस्मितेचे प्रतीक असलेला राष्ट्रध्वज तिरंगा राष्ट्रीय सण व अन्य महत्त्वपूर्ण दिवशी सन्मानपूर्वक फडकवला जातो. राष्ट्राचे प्रतीक असलेल्या राष्ट्रध्वजाला फडकावित असताना त्याचा कुठल्याही प्रकारे अवमान होणार नाही, यासाठी काही नियम करण्यात आले आहेत. केंद्रीय गृह मंत्रालयाच्या वतीने भारतीय राष्ट्रध्वज संहिता तयार करण्यात आली आहे. ध्वज संहितेबाबत नागरिकांमध्ये जागृती निर्माण व्हावी, अशी अपेक्षा व्यक्त करण्यात आली आहे.

• राष्ट्रीय ध्वजाबाबत संहिता तयार करण्यात आल्याचे खूप कमी नागरिकांना माहिती असते. संहितेनुसार महत्त्वाचे राष्ट्रीय कार्यक्रम, सांस्कृतिक व मैदानी खेळाच्या वेळी नागरिक कागदाचा झेंडा हातात घेऊन फडकवताना दिसतात. मात्र, कार्यक्रम झाल्यानंतर तेच झेंडे जमिनीवर इतरत्र फेकलेले दिसतात. ते टाळले पाहिजे. प्लॅस्टिकपासून तयार करण्यात आलेल्या झेंड्यांचा उपयोग करू नये.
• ध्वज संहितांनुसार जेव्हा राष्ट्रीय ध्वज फडकविला जातो तेव्हा त्याला सन्मानपूर्वक उच्च स्थान दिले पाहिजे. राष्ट्रीय ध्वज अशा जागेवर फडकवला पाहिजे की, तो सगळ्यांना दिसला पाहिजे. शासकीय इमारतीवर राष्ट्रध्वज फडकवण्याचा प्रथा आहे. रविवार व अन्य सुटीच्या दिवशीही सूर्योदयापासून ते सूर्यास्तापर्यंत ध्वज फडकवला गेलाच पाहिजे. प्रतिकूल हवामानातही ध्वज फडकवणे आवश्यक आहे.
• संहितेनुसार राष्ट्रध्वज नेहमी स्फूर्तीने फडकवला पाहिजे व आदरपूर्वक ध्वज हळूहळू उतरवला गेला पाहिजे. ध्वज फडकवताना व उतरवताना बिगूल वाजविलाच पाहिजे. ध्वज कुठल्याही इमारतीच्या खिडकी, बाल्कनी अथवा दर्शनी भागात आडवा व तिरपा फडकवताना ध्वजातील केशरी रंगांचा पट्टा हा वरच्या बाजूला हवा.
• राष्ट्रध्वज सभेच्या वेळी फडकविताना अशा पद्धतीने फडकाविला गेला पाहिजे की, मान्यवराचे तोंड हे उपस्थिताकडे पाहिजे व ध्वज हा त्यांच्या डाव्या बाजूला पाहिजे. अथवा ध्वज भिंतीवर असेल तर मान्यवरांच्या मागे व भिंतीवर आडवा फडकाविला पाहिजे. कुठल्या पुतळ्याचे अनावरण असेल तर ध्वज सन्मानपूर्वक व वेगळ्या पद्धतीने फडकविला गेला पाहिजे. ध्वज गाडीवर लावताना गाडीच्या बॉनेटवर एक दंड उभा करावा व त्यावर फडकवावा.
• संहितेनुसार राष्ट्रीय ध्वज कुठल्या मिरवणूक किंवा परेडच्या व्यक्तीच्या उजव्या हातात ध्वज असावा. जर इतरही ध्वज असतील तर त्यांच्या मध्यभागी राष्ट्रध्वज असला पाहिजे. फाटलेला, मळलेला ध्वज फडकविला जाता कामा नये. कोणत्या व्यक्तीला अथवा वस्तूला वंदन करताना ध्वज जमिनीच्या दिशेने झुकवू नये. इतर ध्वजांची पताका अथवा ध्वज राष्ट्रध्वजापेक्षा उंच लावू नये.
• राष्ट्रध्वजाचा उपयोग वक्त्याचे व्यासपीठ झाकण्यासाठी अथवा ते सजविण्यासाठी करू नये. केशरी पट्टा जमिनीच्या बाजूने ठेवून ध्वज फडकविला जाऊ नये. तसेच राष्ट्रध्वजाला माती व पाण्याचा स्पर्श होऊ देऊ नये. ध्वज फडकविताना तो फाटणार नाही, अशा पद्धतीने बांधला पाहिजे.ध्वजाचा दुरुपयोग थांबविण्यासंदर्भात स्पष्ट दिशा ठरविण्यात आली आहे. त्यानुसार राजकीय व्यक्ती, केंद्रीय सैनिक दलाच्या संबंधित व्यक्तीच्या अंत्ययात्रेव्यतिरिक्त इतरत्र कोठेही त्याचा उपयोग करू नये. ध्वज कुठलेही वाहन, रेल्वे, जहाजावर लावला जाऊ शकत नाही.
• ध्वजाचा उपयोग घराच्या पडद्यासाठी करू नये. कुठलाही पेहराव करताना ध्वजाचे कापड घेता येणार नाही. तसेच राष्ट्रध्वज गादी, रुमाल अथवा नॅपकीनवर काढू नये. राष्ट्रध्वजावर कुठेलीही लिखाण केले जात नाही किंवा त्यावर कुठलीही जाहिरात केली जात नाही. ध्वज ज्या खांबावर फडकविला जातो त्यावरही जाहिरात लावता येणार नाही.
• केवळ प्रजासत्ताक दिन व स्वातंत्र्य दिन याच दिवशी ध्वज फुलांच्या पाकळ्या ठेवून फडकविला जातो. राष्ट्रीय ध्वज फडकवताना अथवा उतरवताना उपस्थित नागरिक कवायतीच्या सावधान स्थितीत पाहिजेत. शासकीय पोषाखात असलेले सरकारी अधिकारी ध्वजाला मानवंदना देतील. जेव्हा ध्वज सैन्याच्या तुकडीतील जवानाच्या हातात असेल व तो सावधान स्थितीत उभा राहिल. सरकारी अधिकार्यां च्या जवळून ध्वज जात असताना त्यांनी ध्वजाला सन्मानपूर्वक मानवंदना दिली पाहिजे. आदरणीय व्यक्ती डोक्यावर टोपी न घालताही राष्ट्रध्वजाला मानवंदना देऊ शकतात.

(स्त्रोत- विकिपीडिया)

ध्वजारोहण करण्याआधी ध्वजाची गाठ कशी बांधावी याबाबत मार्गदर्शक फोटो व सूचना

आजचा सुविचार

प्रत्येक सर्वोत्तम गोष्ट स्वत:त लपलेली असते.

आजची बोधकथा

        एका गावात एक कोळी राहत होता. रोज समुद्रात जाऊन मासे पकडायचे आणि बाजारात जाऊन विकायचे हाच त्याचा दिनक्रम होता. पण एके दिवशी काही केल्या त्याच्या जाळ्यात काही मासे सापडेनात. तो हैराण झाला. दुसऱ्या दिवशीही तोच प्रकार झाला. तो कंटाळला. त्याला काही सुचेना. तिसऱ्या दिवशीही हाच प्रकार झाला मग मात्र त्याच्या मनाची घालमेल होवू लागली. मनाशी म्हणाला,''आता जर समुद्रात मासे मिळाले नाहीत तर मी काही समुद्रावर येणार नाही." असे ठरवून त्याने जाळे समुद्रात टाकले. यावेळी त्याच्या नशिबाने त्याला साथ दिली. एक छोटा का होईना मासा त्याच्या जाळ्यात सापडला.

कोळ्याने जाळे वर ओढताच मासाही वर आला व मनुष्यवाणीत बोलू लागला. काकुळतीला येवून तो मासा म्हणाला,'' मी तुझ्या पाया पडतो पण मला सोडून दे. मी आत्ता खूप लहान आहे. मी मोठा होईन तेंव्हा तू मला पकड. मला परत समुद्रात जावू दे". कोळी म्हणाला," अरे मत्स्या ! काय माहित तू मला परत सापडशील कि नाही, आणि आज तुला जर नेले नाही तर मी आणि माझ्यावर अवलंबून असलेले लोक मात्र उपाशी मारतील. तेंव्हा तुला सोडून देण्याचा प्रश्नच येत नाही."

तात्पर्य :

 भविष्यात मोठे घबाड मिळेल या आशेवर आता हाती आलेली संधी सोडणे म्हणजे शुद्ध मूर्खपणा होय.

'लेक शिकवा अभियान'

TODAYS THOUGHT

One evil rises out of another.

TODAYS MORAL STORY

THE FOX AND THE STORK

   

   

 A selfish fox once invited a stork to dinner at his home in a hollow tree. That evening, the stork flew to the fox’s home and knocked on the door with her long beak. The fox

opened the door and said,“Please come in and share my food.”The stork was invited to sit down at the table. She was very hungry and the food smelled delicious! The fox served soup in shallow bowls and he licked up all his soup very quickly. However, the stork could not have any of it as the bowl was too shallow for her long beak. The poor stork just smiled politely and stayed hungry.

     The selfish fox asked, “Stork, why haven’t you taken your soup? Don’t you like it?” The stork replied, “It was very kind of you to invite me for dinner.Tomorrow evening, please join me for dinner at my home.”

     The next day, when the fox arrived at the stork’s home, he saw that they were also having soup for dinner. This time the soup was served in tall jugs. The stork drank the soup easily but the fox could not reach inside the tall jug. This time it was his turn to go hungry.

MORAL

A selfish act can backfire on you.

नववर्षाभिनंदन

आजचा सुविचार

मुर्खांचा खजिना नेहमी त्याच्या जिभेत असतो.

आजची बोधकथा

    एकदा बिरबलाला पर्शिया देशात भेटीसाठी पाठविण्यात आले होते. बिरबलाने त्या देशातील सर्व ठिकाणांना भेटी दिल्या. सगळी स्थाने पाहिली. थोर मोठ्यांच्या गाठीभेटी घेतल्या व सर्वात शेवटी राजाच्या भेटीसाठी दरबारात गेला. बराच वेळ सर्व विषयांवर चर्चा झाल्यावर कुणीतरी अचानकच बिरबलाला विचारले,"महाशय! आपले देशाचे बादशहा आणि पर्शियाचे बादशहा यांच्यात तुम्हाला काय फरक जाणवला? किंवा यांची कशी तुलना तुम्ही कराल? " बिरबलाने तात्काळ त्याचे उत्तर दिले,"अहो! तुमचे बादशहा म्हणजे अगदी पौर्णिमेच्या चंद्रासारखे तेजस्वी आहेत आणि आमचे बादशहा हे प्रतिपदेच्या चंद्राइतके तेजस्वी आहेत." या उत्तरावर त्या दरबारातील सर्वचजण खुश झाले. त्या बादशाहाने तर बिरबलाचा खूप मोठा सन्मान केला.

    आपल्या देशी जेंव्हा बिरबल परतला तेंव्हा त्याच्या त्या विधानाची कीर्ती अगोदरच पोहोचली होती. बादशहा व सर्व दरबारी यांच्या तळपायाची आग मस्तकात गेली होती. आपल्या बादशहाला परदेशात जावून कमी लेखणे हे अनेकांच्या जिव्हारी झोंबले. बादशाहालाही हे आवडले नाही त्याने बिरबलाला विचारले,"तू परदेशी गेला असता आपल्या बादशहाबद्दल असे उदगार का काढले?" यावर बिरबल म्हणाला,"महाराज! तुम्हाला प्रतिपदेचा चंद्र म्हणजे दिवसेंदिवस समृद्ध होत जाणारा चंद्र अशी उपमा दिली. तर पर्शियाच्या बादशाहाला पौर्णिमेच्या चंद्र म्हणजे कलेकलेने कमी होत जाणारा अशी उपमा दिली आहे. मला माझे बादशहा हे दिवसेंदिवस समृद्ध होत गेलेले पाहायचे आहेत. त्यामुळे मी असा फरक केला." बादशहाचे या उत्तराने समाधान झाले. 

तात्पर्य :

कोणत्याही गोष्टीत नेहमी सकारात्मक बाजू पहावी. एखाद्या गोष्टीला दुसरी पण बाजू असू शकते तेंव्हा दुसरी बाजू समजून घ्यावी.

TODAYS THOUGHT

Silence is sometimes the best answer - Dalai Lama

TODAYS MORAL STORY

DON'T CHANGE THE WORLD

   

Once upon a time, there was a king who ruled a prosperous country. One day, he went for a trip to some distant areas of his country. When he was back to his palace, he complained that his feet were very painful, because it was the first time that he went for such a long trip, and the road that he went through was very rough and stony. He then ordered his people to cover every road of the entire country with leather.Definitely, this would need thousands of cows’ skin, and would cost a huge amount of money.Then one of his wise servants dared himself to tell the king, “Why do you have to spend that unnecessary amount of money? Why don’t you just cut a little piece of leather to cover your feet?” The king was surprised, but he later agreed to his

suggestion, to make a “shoe” for himself.

MORAL

To make this world a happy place to live, you better change yourself - your heart; and not the world.

आजचा सुविचार

इच्छा दांडगी असली की मदद आपणहून तुमच्याकडे चालत येते.

आजची बोधकथा

एक सांबर नदीत आपले रूप पाहत होते. पाहता पाहता ते मनाशी बोलू लागले, ''अहाहा, ही माझी शिंगे किती छानदार आहेत! ही किती शोभिवंत दिसतात! अशी चांगली शिंगे देवाने कोणालाही दिली नाहीत! पण हे पाय बाकी फारच वाईट आहेत! किती रोडके आणि घाणेरडे आहेत! अरेरे, यापेक्षा मला मुळीच पाय नसते तर किती बरे झाले असते!'' सांबर असा विचार करीत आहे तोच काही शिकारी तेथे आले! पावलांची चाहूल लागताच सांबर जीव घेऊन पुढे पळू लागले व पारधी मागे पाठलाग करू लागले. पळता पळता सांबराची शिंगे एका काटेरी झुडपात अडकली. सांबराने बरीच खटपट केली तरी शिंगे काही निघेनात! अखेर शिकारी लोकांनी येऊन सांबराला ठार मारले! मरताना ते बोलले, ''अरेरे, उगीच मी या पायाला नावे ठेवली! तेच बिचारे मला पळताना उपयोगी पडले! पण या शिंगांनी बाकी माझा जीव घेतला!'' 

तात्पर्य :

जे वरून चांगले दिसते तेच चांगले नसते! जे उपयोगी पडते तेच खरोखर चांगले!

शाळेसाठी करावयाचे वाल पेंटिंग

शिक्षणचा हक्क अभियान लोकजागृती अंतर्गत शाळेच्या भिंतीवर वाल पेंटिंग करणेबाबत.

शाळा अनुदानाव्यतिरिक्त शाळेच्या बँक खात्यावर वाल पेंटिंग करिता जमा असलेल्या रु.६००/- मध्ये करावयाचा मजकुराचे नमुने खालीलप्रमाणे आहेत.

(१)

(२)

शाळेत फ्लेक्स बोर्ड लावणे संबंधी

शिक्षण हक्क कायद्याची प्रभावी अंमलबजावणी होण्याच्या दृष्टीने शिक्षण हक्क कायद्याची माहिती जनसामान्यांपर्यंत पोहचावी त्याचप्रमाणे शिक्षण हक्क कायद्यातील तरतुदींची ओळख व्हावी या हेतूने मा.अप्पर मुख्य सचिव, शालेय  शिक्षण व क्रीडा विभाग, मंत्रालय, मुंबई यांच्या सूचनेनुसार सर्व प्राथमिक शाळांमध्ये सोबत दिलेल्या मजकुराचा वापर करून ४ फ्लेक्स बोर्ड तयार करण्यात यावेत व शाळेच्या दर्शनी भागावर सर्व पालकांना व शाळेत येणा-या विद्यार्थ्यांना दिसेल अशा जागी प्रदर्शित करण्यात यावेत.यासाठी येणारा खर्च प्रत्येक शाळेने त्यांच्याकडे असलेल्या शाळा अनुदानातून करावा.

• प्रत्येक फ्लेक्स बोर्ड साठी रु.१५०/- याप्रमाणे ४ फ्लेक्स बोर्डचा खर्च रु. ६००/- एवढा करावा.
• फ्लेक्स बोर्डचा आकार ४ X ३ फुट असावा.
• फ्लेक्स बोर्ड आकर्षित व रंगीत असावेत.

फ्लेक्स बोर्ड वरील मजकूर खालीलप्रमाणे असावा :
( मजकूर पाहण्यासाठी माजकुरावर क्लिक करा )

दैनिक दिव्य मराठी,

बीड जिल्हा, गुरुवार. १९ डिसेंबर,२०१३

आपल्या सुप्रसिद्ध दैनिकातून या ब्लॉगविषयी अभ्यासपूर्ण बातमी छापल्याबद्दल दैनिक भास्कर समूहाच्या  दिव्य मराठी या दैनिकाचे पत्रकार श्री. रवी उबाळे यांचे व ब्लॉगच्या या पडावाच्या प्रवासापर्यंत  प्रत्यक्ष तसेच अप्रत्यक्षपणे सहकार्य करणा -या सर्वांचे हार्दिक आभार.

TODAYS THOUGHT

It is not work that kills the men; it is worry.

TODAYS MORAL STORY

THE THIRSTY CROW

One hot day, a thirsty crow flew all over the fields looking for

water. For a long time, she could not find any. She felt very weak,

almost giving up hope.

Suddenly, she saw a water jug below her. She flew straight down

to see if there was any water inside. Yes, she could see some water

inside the jug!

The crow tried to push her head into the jug. Sadly, she found

that the neck of the jug was too narrow. Then she tried to push

the jug down for the water to flow out. She found that the jug

was too heavy.

The crow thought hard for a while. Then looking around her, she

saw some pebbles. She suddenly had a good idea. She started

picking up the pebbles one by one, dropping each into the jug.

As more and more pebbles filled the jug, the water level kept

rising. Soon it was high enough for the crow to drink. Her plan had

worked!

MORAL

If you try hard enough, you may soon find an answer to your problem.

शुभारंभ

     समूह साधन केंद्र पाचेगाव ता.गेवराईच्या व बीड जिल्हातील पहिल्या शैक्षणिक ब्लॉगचे औपचारिक उदघाटन मा.श्री.सुखदेव डेरे, शिक्षण उपसंचालक औरंगाबाद यांच्या हस्ते आज दि.१०/१२/२०१३ वार-मंगळवार रोजी गटशिक्षण कार्यालय पंचायत समिती गेवराई येथील संगणक कक्षात झाले.

      या प्रसंगी विशाल घोलप तसेच पंचायत समिती गेवराईचे गटशिक्षणाधिकारी श्री.नागनाथ शिंदे,ज्येष्ठ शिक्षणविस्तार अधिकारी श्री.प्रवीण काळम पाटील, श्री.भानप,संगणक कक्षाचे ऑपरेटर श्री.एकनाथ तळेकर,विशाल कुलकर्णी उपस्थित होते.

ध्वजारोहण करण्याआधी ध्वजाची गाठ कशी बांधावी याबाबत मार्गदर्शक फोटो व सूचना

TODAYS THOUGHT

Action is the proper fruit of knowledge.

TODAYS MORAL STORY

THE HARE AND THE TORTOISE

A tortoise one day met a hare who made fun of her.

“My, my, you move so slowly, you will never get far!”

The tortoises, upset by the hare’s manner, said,

“Let’s have a race and see who is faster.”

The hare laughed and said, “You must be joking! But all right, we’ll

see who reaches the other side of the hill first.” Off he ran, leaving

the tortoise far behind.

After a while, the hare stopped to wait for the tortoise to come long.

He waited and waited till he felt sleepy. “I might as well take a nap,”

he thought. “Even if she catches up with me, I can easily win the

race.” So he lay down under a shady tree and closed his eyes.

When the tortoise passed the sleeping hare, she walked on slowly

but steadily. By the time the hare woke up, the tortoise was near

the finishing line. He ran as fast as he could, but he could not catch

up with the tortoise.

MORAL

Slow and steady can win the race.